วันนี้เป็นวันเกิดแรกที่ญี่ปุ่นที่ดีมั่กๆ

เริ่มด้วย

ตี 4 - แผ่นดินไหว แรงที่สุดตั้งแต่อยู่มา(แต่ไม่แรงขนาดที่ทำให้เกิดภัยพิบัติได้) แต่อิชั้นก็นอนให้มันไหวเล่น(หนุกดี ลุ้นอย่างเดียวคือตู้จะล้มมาทับตูมั้ย เพราะเราตั้งมันผิดด้านอยู่อย่างเดียว)

ฝน - วันนี้ฝนตกทั้งวัน ทั้งๆที่เมื่อวันก่อนพยากรณ์อากาศรายงานว่า แดดออก แล้วเป็นวันที่ร้อน(หนาวน้อย)ที่สุด ของอาทิตย์ 16 โดะ ได้มั้ง

แต่.........กลายเป็นฝนตก.... แล้วลงไปอยู่ที่ 2 โดะ...(ไปไหน 14 โดะ....) พลาดไปได้ไง แล้วเมื่อวานก็ไม่มีวี่แววฝนเลยด้วย 13 โดะ....

รถไฟหยุดไป 2 สาย เพราะแผ่นดินไหว (แต่เราไปอีกทางเลยไม่เจอ)

ร่มหายตั้งแต่เมื่ออาทิตย์ที่แล้ว(อุตส่าดีใจเพราะไม่เห็นวี่แววฝนแล้ว เลยไม่ซื้อใหม่) ต้องเอาร่มราคาถูก(มากๆๆๆ) ไปใช้ แล้วลมโครตแรง ร่มเกือบพัง(แต่แล้วก็พังตอนขากลับ) กางเหมือนไม่ได้กาง ฝนเป็นละออง เปียกคือเดิม

เพื่อน 2 คน ห้องข้างๆ - เจอผี....

ไปร.ร. - ลืมเอาเป๋าตังค์ไป (โครตเศร้า)

ข้าวเช้าก็ไม่ได้กิน (ตื่น 8 โมง ออกหอ 8.20 นั่งอิเคะ 10 นาที วิ่งไปต่อไซเคียวชินจูกุ ไซเคียว 19 นาที ถึงชินจูกุ 9 โมงวิ่งฝ่าฝนไปร.ร. ถึงตอน 9.08 ร.ร.เข้า 9.10....)

อ้วนขึ้นด้วย.....(ไม่เกี่ยว -"-)

ไอ้ที่เศร้าที่สุดคือลืมเป๋าตังค์นี่แหละ ฮือ......

*********************************

บอกจะเล่าเรื่องผี ก็จะเล่า เจอกันมาสดๆ ที่หอนี่แหละ

-------------------------------------------------------

เอาเค้าเดิมก่อน ที่หอเรา(แยกชาย-หญิง)

หอชาย - เค้าว่ามีผี "ซากุระ" คือ ที่หน้าหอชายเนี่ย มีต้นซากุระปลูกอยู่ แล้วห้องคนๆนี้อ่ะ ก็อยู่หลังต้นซากุระต้นนึง มันบอกว่า ทุกคืนเลย จะได้ยินเสียงคนมาเคาะกระจก(ชั้น 3) ตอนซักตี 1-2 ไม่ก็กรีดกระจก(แบบเล็บกรีด) แต่มันเจอจนชิน ไม่ได้สนใจอะไร แต่มันก็กลัวนะ มันบอกว่า มันจะไม่นอนก่อนตี 1-2 เด็ดขาด เพราะถ้านอน ก็จะได้ยิน

- รุ่นพี่อยู่ชั้น 2 เคยเห็นคนเดินออกไปทางประตูหนีไฟ....

- ไอ้ต้น เจอ..เห็นมากกว่า...ไม่บรรยายได้ไหม....เอาเป็นว่ามันเจอ ในห้องมันเอง เป็นผู้หญิงด้วย (ว้าว)

******

ฝั่งหอหญิง - ชั้น 2 หอหญิง น่ากลัวดี บรรยากาศน่ะ มันแปลกๆแบบบอกไม่ถูก หลอนดีมาก(แค่เราอยู่ชั้น 3 นี่) โครงสร้างชั้นก็แปลกๆ

- เค้าว่ากันมาว่า มีคนผูกคอตายที่ห้องๆนึง แต่ไม่ได้รับการเปิดเผย....

- เพื่อนที่เรียนที่ร.ร.ชินจูกุ ห้องข้างล่างเราพอดี ทุกๆคืนจะได้ยินเสียงเหมือนมีคนมาคุ้ยของแถวๆชั้นวางทีวี ตอนประมาณตี 2 แล้วเนื่องจากร.ร.ชินจูกุเนี่ย เรียนบ่ายครึ่ง ก็ตื่นสายได้ การนอนดึกก็ไม่แปลก มันก็เลยไปถามเพื่อนห้องข้างๆ ที่อยู่ด้านที่ทีวีตั้งอยู่

"ตอนตี 2 ทำไมแกชอบทำอะไรเสียงดัง"

"...ไม่เห็นได้ทำอะไรเลย..."

".........." ".........."

มันได้ยินบ่อยมาก

จนคืนนึงตอนตี 2 อีกมันได้ยินอีก

วันต่อมามันเลยไปถามเพื่อน

"เมื่อคืนตอนประมาณตี 2 หาอะไร เสียงดังอ่ะ"

"เมื่อคืน....เค้านอนตั้งแต่ 2 ทุ่มอ่ะ"

.................................

วันนั้น มันชวนเพื่อนอีก 2 คนไปนอนพิสูจน์ที่ห้องเลย สรุปว่า

ได้ยินเหมือนกันหมดทั้ง 3 คน

แต่...ไม่มีใครกล้าพิสูจน์(ใครจะกล้าวะ)

แต่เพราะเวลาเรียน+เลิกไม่ตรงกัน เราจึงไม่ได้ถามอะไรเพื่อนๆกลุ่มนี้อีก (ไม่ได้สนิทกันมาก)

เราก็ว่า เออ นั่นน่ะชั้น 2 ไม่เป็นไรหรอกมั้ง (เราไม่ได้กลัวอ่ะ)

จนเมื่อวันก่อน

- เรานอนตี 2 กว่าๆ(เป็นปกติ) ตอนที่หลับไปได้แป๊บเดียวอ่ะ เราสะดุ้งตื่น แต่ไม่ได้ลุกแค่สะดุ้งลืมตาขึ้น แล้วเราก็ได้ยินเสียงอ่ะ แบบมีคนมาคุ้ยของ เพราะเราวางถุงใส่ของไว้ปลายเตียง(พวกขนมอะไรแบบนี้ ใส่ถุงหิ้วนี่แหละ)ได้ยินคุ้ยอยู่นานเหมือนกัน ก็ได้แต่ฟัง เพราะไม่รู้จะทำไง จนเงียบอ่ะ เลยได้นอน ขอบอกเลยว่า ตอนที่ได้ยิน เราหลับไม่ได้เลย แต่พอไม่มีเสียงแล้ว เราหลับเกือบจะทันทีเลยอ่ะ

วันต่อมาเลยไปเล่าให้เพื่อนที่ห้องฟัง แล้วคุณน้ำหวาน นามสมมุติไม่ทราบนามสกุล(??) มันอยู้ห้องข้างๆเรา แล้วมันกลัวผี เราก็บอกไปว่า เอาน่า ไม่ไปห้องแกหรอก เพราะห้องเราอยู่พอดีห้องเพื่อนข้างล่างมั้ง เลยมา

เมื่อคืน

- ตี 4 แผ่นดินไหว มันรู้สึกตัว ตื่น แต่

ถูกผีอำอยู่

มันโครตๆๆๆกลัวเลยอ่ะ แล้วพอไม่อำ มันก็รีบพลิกตัวนอนตะแคงหลับตาปี๋เลย(แผ่นดินหวงไหวอะไรมันไม่สนแล้ว) แต่

มันโดนกระตุกผ้าห่มต่อ

2-3 ทีมั้ง

มันเลยไม่ได้นอนต่ออีกเลย

พอเช้า มันก็ออกมา แล้วเล่าให้กุ้งฟัง(พวกตื่นเช้า) กุ้ง อยู่ห้องข้างๆน้ำหวานอีกที

มันก็โดน

แต่....โดนเคาะตู้(เสื้อผ้า)

แล้ว...เราก็ไม่ได้ฟัง เพราะเซนเซ เดินมาสอบอ่านคันจิกับเราพอดี ครั้นจะให้มันเล่าใหม่ก็กะไร เพราะมันคงไม่อยากรีรันอีก

เอาเป็นว่า เดี๋ยวเจอมัน จะถาม แล้วมาอีดิธ....

---------------------------

สดๆร้อนๆ น้ำหวานเดินมาบอกว่า "เปิดเพลงดังๆๆๆๆเลยนะ...เราไม่อยากเจอ" ฮะฮะฮะ....ช่วยอะไรได้เนี่ย บอกให้มานอนห้องเรา เพราะยังไงกว่าเราจะนอนก็ตี 2-3 แน่ะ

---------------------------

เราขอโทษนะน้ำหวาน ที่บอกว่า ไม่ไปห้องแกหรอก ใครจะไปคิดว่า แค่วันเดียว ก็จะไปอ่ะ.....

ห้องอีกด้านของเราคือวา อีนี่ม่ายเคยเจออารายเลยยยย หลับลึก หลับทุก 10 นาที เจ้าแม่แห่งการนอน..

ห้องถัดจากวาคือห้อง มด....มด....โดนผีอำบ่อยมากกกก จนมันเริ่มชิน และหนีไปนอนเกือบๆจะเช้า(เหมือนเรา - -+) ถ้าไม่อำ ก็จะมาเดินรอบเตียง.....

--------------------------

เราจะแนะนำเพื่อนที่กลัวผีไปเสมอว่า ถ้ากลัวผีอำ นอนตะแคงดิ จะได้อำไม่ได้ หรือถ้าอำ เราก็ไม่อึดอัด -"-

หรือถ้ากลัวมากๆๆๆๆๆๆๆ ก็นอนหลังตี 2 กว่าๆดิ เพราะเห็นเจอช่วง ตี 2 กว่าๆกันนี่ 5555 จริงๆ ช่วงนี้กันตลอด แต่เมื่อคืนเรานอนตี 3กว่าๆ เลยหลับลึก ไม่รู้เรื่อง ฮะฮะฮ่า...

*********************

วันนี้ชม.เรียนคันจิ เลยเจี๊ยวจ๊าวด้วยเรื่องผีเป็นพิเศษ....-"- (เพราะคนไทยได้เรียนด้วยกันหมด)

ก็คุยเรื่องมาคุ้ยของนี่แหละ เพระดูเป็นปริศนาดีมั่ก ว่า เค้ามาหาอะไร??

ไม่รู้อ่ะ...ใครจะไปกล้าถามอ่ะ.... แต่ก็นะ ระวังกันไว้ก่อน ไม่กล้าให้อะไรทั้งนั้น เพราะกลัว

ให้แล้วไม่ไป มาขอเรื่อยๆ

ข้อสรุปจึง ไม่ต้องทำอะไร รอดูไปก่อน...(ซะงั้นอ่ะ)

แต่ไม่รู้จะทำอะไรได้จริงๆ

------------------------------------------------------------------

ที่เราเจอบ่อยที่สุดคือ "ชอบซ่อนของ"

ตั้งแต่เด็กๆแล้วอ่ะ มีครั้งนึง เรากับพี่แล้วก็ญาติ เล่นแบตฯ(แบตมินตั้น ไม่ใช่แบตเตอร์รี่) บนบ้าน

แล้วข้างหลังเรา เป็นลูกกรงเหล็กดัดกั้นห้องครัว(บ้านเก่า) พี่เราตีมา เรารับไม่ได้(ตีไม่ถึง) ก็ข้ามหัวเราไป

ก็หันไปหา....ไม่เจอ...ไม่เจอๆๆๆๆๆ จะว่าลอดลูกกรงไปก็ไม่ใช่ เพราะหาแล้ว(หลังลูกกรงก็เป็นที่โล่งๆ) ไม่เจอเลย จนท้ออ่ะ หาไม่เจอ เลยพูดกันว่า "เลิกเล่นเหอะ"(ก็ไม่มีลูกแล้วนี่) เราที่นั่งอยู่เงยหน้าขึ้นมา พี่เราที่ยืนหันหลังให้ลูกกรงหันมา ญาติเราที่ยืนอยู่ที่ห้องครัวหลังลูกกรงหันมา

มันเสียบอยู่ที่ลูกกรง

พูดอะไรกันไม่ออกเลยอ่ะ...ตรงหน้าเลย ตรงหน้าจริงๆ ที่ๆมองไปยังไงก็ต้องเห็น เพราะมันระดับสายตาเราเลย หยิบออกมา แล้วก็.....ไม่เล่นต่ออีกเลย...ไม่พูดอะไรกันด้วย นอกจากคำว่า "ไปอยู่ตรงนั้นได้ไงว้า"....

-------------

มาอยู่ที่นี่ เจอไป 2 ครั้ง แบบเดียวกัน

กับฝาขวดครีม....

ครั้งแรก เราไม่ได้หมุนฝาปิด แล้วเราเผลอเขย่า ฝาก็เลยกระเด็นหายไป เราได้ยินเสียง กระทบพื้น แล้วไปกระทบกับชั้นไม้(ใกล้ๆ) แล้วเงียบไป ก็เลยเข้าใจว่า ไปอยูใต้ชั้นมั้ง มุดลงไปหา..มองหา 4 รอบ..ไม่มี.... กลับมาดูแถวๆที่เราเขย่า มีตะกร้าใส่ของทำครัววางอยู่ ก็เลยคุ้ยๆดู เผื่อมันหล่นลงไปในนั้น...ไม่มี....

แต่ได้ยินเสียงกระทบพื้น กับ ชั้นไม้ จริงๆ

เราเลยเอาทิชชู่ปิดแทนฝาไปก่อน - -"

วันต่อมา ลงไปทำกับข้าว

เฮ้ย....มันอยู่ในตะกร้าทำกับข้าว

ที่ๆเราเอาของออกจากตะกร้าหมดก็ไม่มี

นอนอยู่อย่างสบายใจเชิบๆ

--------------

เมื่อคืน ทำของหล่นใส่ขวดครีมนี้อีก ฝาที่ไม่ได้ปิด(อีกแล้ว) ก็หล่นไป อีหรอบเดิมกระทบพื้น กระทบชั้นแล้วก็เงียบไป

ไปหาที่ใต้ชั้นก่อนเลย ไม่เจอ(อีกแล้ว) คุ้ยที่ตะกร้าเลย...ไม่เจอ...ตัดบทเลย

"ไม่หาก็ได้วะ"

ลุกขึ้น... หันหลังให้ตะกร้า....แล้วก็ทำท่าไม่สนแล้ว

ได้ผลโว้ยยยย

กลับไปมองที่ตะกร้า...ฝาขวดก็อยู่ในนั้นแหละ ที่ๆเห็นชัดๆๆๆด้วย

ไม่รู้จะเล่นอะไรกับเรา.....ว่าแต่ฟังภาษาไทยออกด้วยเหรอ ฮะฮะฮ่า...

**********************

終わります

มาอัพอะไรฉลองวันเกิดเนี่ย.....

กะ

เพลงที่เข้ากะบรรยากาศเหลือเกินนนนนนน

(มีแต่ประชดตั้งแต่ขึ้นต้น ยังลงท้าย)

*---------------------------*

(ให้ที่รัก)