เด็กดีต้องเปิดประตูด้วยมือนะฮ๊า

กรี๊ซซซซซ อยากให้ชีวิตจริงมีอย่างงี้ๆๆๆๆๆ โฮกกกกกกก

เรามักสามียามยิ้ม มากกว่ายามใด กรี๊ดดดๆๆๆๆ

ซีจี ที่ไม่ได้ทำมานาน เพราะไม่มีโปรแกรม นี่ก็เอาไปทำในโฟโต้ชอป อีเลเมนท์ งมนานมากกกก

เพราะโปรแกรมเป็นภาษาญี่ปุ่นหมดเลย เอ๊ปส์！！！！ อีนี่ก็เก่งเหลือเกิน อ่านอ๊อกออก(ประชดน่ะ)

เจอคันจิยุ่บยั่บไปหมด เฮ้อ...ทำไมมันต้องมีคันจิ(วะ)

เป็นซีจีที่ทำเร็วที่สุดเท่าที่เคยทำมาเลย6 รูปนี้.....(ก็มีรายละเอียดเหลือเกินนี่ ฮะฮะฮะ....-"-)

แต่ก็ตั้งใจทำนะเนี่ยยย ไม่งั้นไม่มาอัพเรื่องโฮสท์ช้าขนาดนี้หรอกกกก

(แอบมั่วแชลฯอ่ะ เราไม่เคยวาดแชลฯแบบจริงจังอ่ะ แทบจะไม่เคยวาดเลยด้วยซ้ำ)

กรี๊ดดดด เอาไว้ไปบ่นทีหลัง

จะเข้าสู่โหมดโหลดเกือบโหด

*-------------------*

Home Stay at Kyushu

Kagoshima、Kawaminami-Cho

Karaimo koryu #24

with

Nagatomo Family

------------------------

2 สัปดาห์ที่หายไป เราไปอยู่โครงการ "คาไรโมะ โคริว ครั้งที่ 24" มางับ

ไปโฮมสเตย์ ที่เกาะคิวชู เมืองคาโกชิมา ตำบลคาวามินามิ

ไปอยู่กับครอบครัว นากาโทโมะ

เค้าก็มีกันตั้ง 8 คนแล้วนะ ยังรับเราไปอีกเป็นคนที่ 9 -"-

ไปช่วยเค้าเลี้ยงหมู

ตอนพิธีที่สนามบิน เค้าจะประกาศชื่อ แล้วให้เรากะครอบครัวได้เจอกัน เพื่อมอบดอกไม้

อีนี่ไม่ได้ =[]=!!

เพราะ.....คุณพ่อ(มารับกะลูกสาวคนเล็ก) หาเราไม่เจอ *0*

เพราะ....เราเปลี่ยนไป 555

ก็รูปที่ติดไปน่ะ หัวดำนี่หว่า แล้วตอนนี้อ่ะ มันก็ทองๆส้มๆ เค้าเลยหาเราไม่เจอ 55555

คุณพ่อเคยไปเรียนวิธีทำฟาร์มหมูที่อเมริกาเมื่อตอนอายุ 19 (*[]*) ก็เลยพอคุยกันรู้เรื่อง เพราะคุยญี่ปุ่นบ้าง อังกฤษบ้าง

ไปถึงบ้านเค้าก็เอาใบประวัติเรามาให้เราดู

เพราะ สีหัว 5555 เค้าก็เอามาคุยกันใหญ่....(-"-)

ก็ไปช่วยงานเล็กน้อยๆ อย่างล้างจาน พี่เลี้ยงเด็ก(??)

ไปเลี้ยงหมูก็ช่วยเล็กๆน้อยๆ เพราะไม่ค่อยมีอะไรให้ทำเท่าไหร่

เราได้ไปเก็บขี้หมูจริงๆล่ะ เพราะเค้าไม่มีงานให้เราทำอ่า

เราอึ้งมากกกก ที่เค้าทำกัน 2 คน โต้ซัง กะ ก้าซัง...

ฟาร์มหมูทั้งหมด ดูแลกัน 2 คน

มีหมูเป็นพันๆตัวอ่ะ ดูแลกัน 2 คน

แต่เพราะการให้อาหารก็มีเครื่องให้อาหารล่ะมั้ง

แล้วหมูก็ไม่ต้องพาออกไปเดินเล่น มันก็แค่นอนแล้วก็กิน....(เหมือนเราเลย...- -")

ก็ทำงานแค่ตอนเช้า บางวันแค่ 30นาที ก็เสร็จด้วยซ้ำ

แล้วก็ว่าง....ก็...นอน แฮ่...

แต่เวลามีอะไรๆเค้าก็จะมาเรียกเราไปดู

ไปช่วยต้อนแม่หมูที่ท้องแก่แล้วไปไว้อีกคอก

ไปเอาหมูไปส่งร้าน(ร้านมารับไปฆ่าเอง)

ไปดูหมูผสมพันธุ์ *[]*!!! คือไปรอให้มันผสมเสร็จ แล้วก็ต้อนออกจากกัน

แต่ที่สุดของที่สุด ที่นึกถีงเมื่อไหร่จะมืออ่อนทันที

ก็คือ

ไปช่วยตัดหาง และ ตอนลูกหมู

กรี๊ดๆๆๆๆๆๆ

ได้แต่กรี๊ดอยู่ในใจ

คุณผู้ชายอ่านให้ดี

เมื่อลูกหมูเริ่มโตแล้วเนี่ย

หาง จะต้องตัดออก ไม่งั้นมันจะมีดินมาพอก(- -) และน่ารำคาญ ไม่มีประโยชน์

เค้าก็จะมีที่ตัดซึ่งเป็นเหล็กคล้ายกรรไกร แต่จะร้อน เพราะเค้าตัดกัน สดๆ

แบบว่า เค้าจะฉีดยา 2 ชนิด เข้าทางคอด้านซ้ายและขวาของลูกหมู(คงเป็นยาชา)

แล้วก็เอาไอ้กรรไกรนั่นแหละหนีบหางให้ขาด

กรี๊ดๆๆๆๆ ร้องในใจไปกับลูกหมู มันกรี๊ดๆๆๆๆตลอดเลย เข้าใจว่าเจ็บ....

แต่ยิ่งกว่านั้น

ตัวผู้จะเริ่มมีลูกอัณทะ(พิมพ์ถูกมั้ย) แล้วมันจะส่งกลิ่นเหม็น จึงต้องเอาออก

พอตัดหางเสร็จ ตัวผู้ โต้ซัง จะจับห้อยหัว(จับแค่ 2 ขาหลัง) เพื่อจะ เอาอัณทะมันออก

กรี๊ดดดดด กรีดสดๆ

แบบว่าเอามีดกรีดตรงที่จะมีลูกอัณทะโผล่ออกมาน่ะแหละ

แล้วคุณพ่อก็จะเอามือ(ซึ่งไม่ได้ใส่ถุงมือด้วย) ควักอัณทะทั้ง 2 ออกมาทิ้ง

กรี๊ดดดดดดดดดดด สยองได้ระดับหนี่ง โฮกกกกกกกกกกก

แล้วก็ฉีดสเปรซึ่งเป็นยา

จบ

ปล่อยมันลงไปเดินเหมือนเดิม

เราได้แต่ร้องกรี๊ดๆๆๆๆๆๆอยู่ในใจ

เพราะกรีดกันสดๆนี่แหละ แม้จะไม่มีเลือด ถ้ามีเราคงขอบายอ่ะ ไม่ไหวแน่ๆ

แล้วควักออกมาก็จะมีสายมีอะไรๆคิดมาเป็นพวงด้วยใชมั้ยล่ะ กรี๊ดๆๆๆๆ

จบๆๆๆๆๆ

ไม่อยากนึกถึงเท่าไหร่

บางวันก็ไปช่วยโอบ้าจังถอนหญ้า...

---------

ไรก็เห็นว่าลงไปใต้ก็นึกว่าจะหนาว เลยไม่ค่อยได้เอาเสื้อหนาวไปเท่าไหร่(แต่ก็เอาไป 3 ตัว)

ที่ไหนได้ โครตหนาวววววววว พอๆกะโตเกียวเลยโว้ยยยยยย

แล้วเราอยู่บนเขาอีก โฮกกกกกกกกกกกกก หนาวมากกกกกกกก ห้องเราไม่มีฮีทเตอร์อีก

เราขี้เกียจพิมพ์แล่ว

-------------------

ห้องนอน....อย่าไปสนของบนโต๊ะเลย 5555

ที่จริงเป็นห้องอเนกประสงค์ของที่บ้านล่ะมั้ง เลยไม่มีฮีทเตอร์ หนาวมากกกก

น่ากลัวอีกตะหาก พวกของที่ประดับห้องอ่ะ

-------

เราไม่ได้ถ่ายรูปเลย เพราะไม่ได้พกกล้องติดตัว รำคาญ เลยไม่มีรูปช่วงที่อยู่ที่นั่น

มีแต่ตอนจะกลับ อันนี้เป็นงานส่งท้าย ขึ้นไปบนเขาไม่มีสัญญาณมือถือ

แล้ววันนั้นเป็นวันที่เกิดแผ่นดินไหวที่คิวชู แต่ไม่ถึงที่ๆเราอยู่(ไม่ต้องดีใจไป)

เต้นอะไรก็ไม่รู้....

คนซ้าย จิฮารุ(7) ขวา อามิ(11) หลังอามิเป็น โอก้าซัง คนที่ชู 2 นิ้วคือพี่หญิง(เรียนที่เดียวกัน แต่พี่แกอยู่ห้อง14 พี่แกได้อยู่สวนสตอเบอร์รี่ โครตดีแต่คนที่บ้านงกชิ_หายอ่ะ)

นี่เลย นางแบบสุดยอดเซ็กซี่แห่งปี(ดูน้องแกเก็กท่าดิ)

"ริคาโกะจัง" (ริกะจัง 4ขวบ)

ติดอิชั้นอย่างกะเป็นลูกอิชั้น ชอบมานั่งตัก ตะโกนเรียกตั้งแต่หน้าบ้าน จนกว่าจะหาอิชั้นเจอ และเป็นคนที่มารับโทรศัพท์เมื่อวันที่โทรไปหานั่นแล

น่ารักมากกกก

อิจฉาเด็กที่นี่อ่ะ หน้าใส แล้วยังแก้มแดงอีก งี๊ดๆๆๆ

อามิเป็นตากล้องประจำบ้าน 555 ถ่ายตลอดอ่ะ เผลอเป็นไม่ได้เลยยยย

โหหหห นี่เลยยยย ระบำฮาวาย

โครตๆอ่ะ ไม่ใช่อะไร คนเต้น อายุไม่ต่ำกว่า 50อ่ะ เรายืนยัน - -"

ที่จริงจะมีอีกชุด คนเต้นอีก 2 คนอายุ พอๆกัน - -""

เราเลย...ไม่ถ่ายดีกว่า...

กลับล่ะ ในรถ เสียดายถ่ายไม่ติดพี่ปูนา (เด็กทุนพานาโซนิก เรียนวิศวะคอมฯ ที่ไหนก็จำไม่ได้ 5555 คนขวาสุดที่ติดมาแค่เสี้ยวหน้า มาอยู่ 2 ปีล่ะ มาเรียนป.โท จบปีหน้า บ้าที่พี่แกไปอยู่ทำสวนกุหลาบ สุดยอดมากกก แต่ตอนนี้ไม่มีกุหลาบ ก็เลยไม่มีงาน เค้าก็เลยพาพี่แกเที่ยวตลอด โครตตตตดีๆๆๆๆๆ)

คนดำที่ยิ้มให้กล่อง ชื่อ นานา มาจาก กาน่า เป็นคนที่เฟรนลี่ดีมากๆๆๆ บ้านเลี้ยงหมูเหมียนกัน

แค่นี้ละกัน

นั่งข้างๆกัน

หน้าต่างรถสกปรกจริงๆเลยวุ้ย

จิฮารุหลับไปแล้ว... อามิกะลังเมามันกะการ์ตูน(อิจฉาคนอ่านออกอ่ะ..)

โอก้าซังกะลังป้อนขนมริกะ

ที่จริงวันนี้ฝนตกตลอดเลยล่ะ

------------------

วันก่อนกลับ 1 วัน ร.ร.หยุด เลยออกมาเล่นข้างนอกกัน ได้หยิบกล้องออกมาถ่ายบ้างล่ะ

อิจิโร่...มันไม่ยอมมองกล้องอ่า อิจิโร่เป็นหมาเฝ้าบ้าน

อึอิจิโร่ 55555 พอจะถ่ายคุณยายก็จะมากวาด เลยมีเงามาบังเลย 5555

จากหน้าบ้านมองออกมา แล้วก็มองกลับไปที่บ้าน บ้านแบบญี่ปุ่นเลย ปูตาตามิ (ตอนนี้อามิจะเอาลูกบอลโยนไปบนหลังคาอาคารทำงาน(ทางด้านขวา) เพื่ออะไรก็ไม่รู้ -"-

คุณยาย มะยอมให้ถ้ายรูป กะลังเดินไปทำสวน มีริกะวิ่งตามไป

และนี่คือ ซาซึเกะ ต้องบอกมั้ยมาจากเรื่องอะไร...ท่าทางลูกชายจะเป็นคนตั้ง เพราะลูกชายบ้าการ์ตูนเรื่องนี้... ซาซึเกะคอยเฝ้าคอกพ่อ-แม่พันธุ์ (หน้าตาหาเรื่องดีเน๊อะ)เรามาต้อนแม่หมูจากที่นี่ไปใส่ที่ต่อไปนี่แหละ

และนี่คือ ที่ซุกหัวนอน เอ้ย ที่เราทำงาน คอกลูกหมู...

พ่อกะแม่กะลังช่วยกันทำงานงับ ตัดหางและตอนลูกหมูนั่นเอง กรี๊ดดด

ลูกหมูน่ารักมากกกกกก แต่แม่หมูโครตน่ากลัว ตัวโครตหย่ายยย แล้วเวลามันมองเหมือนมันจะวิ่งมาชนเลยอ่ะ -"-

ดอกนี้...ริกะตื่นเต้นมากกกกก รีบเรียกให้ทุกคนมาดู..."ฮิมาวาริ" ทุกคนก็รีบวิ่งไปดู เพราะไม่เคยเห็นว่าแถวบ้านมี แล้วริกะก็โดนตบหัวไป 1 ที พร้อมกับคำว่า "ฮิมาวาริจะไน่" -"-

คุณยายขุดไปเจอคาเอรุซังตัวนี้เข้า....แล้ว

"ไม่ได้กลัวหรอก แต่มันน่าหยะแหยง" (ดูคุณริกะดิ วิ่งหนีไปแว้ว แต่ก็วิ่งกลับมา)เลยเกิดเทศกาล(??)เอากบไปปล่อย แต่เหมือนจะทำให้มันตายมากกว่า -"- เพราะไม่มีใครกล้าจับ แล้วอามิก็เอาไม้มาเขี่ยๆ เหอๆ...อิชั้นเลยต้องจับไปปล่อยเอง...(ทุกคนฮือฮาน่าดูเลยนะ...-"-) ก็ไม่ได้ไปปล่อยที่ไหน แปลงผักข้างบ้าน 5555

ต้นข้าวญี่ปุ่น แปลงของเจ้าของแปลงผักที่เอากบไปปล่อย 5555

ป้ายหน้าบ้าน กรีน ทาคา ฟาร์ม รักหมูเหนือสิ่งอื่นใด....

อันนี้กะลังจะกลับบ้าน แล้วเกิดเหตุการ์ณฮาๆขึ้น คือ เค้าปล่อยน้ำออกจากแปลงผักกัน เพราะมันถึงเวลาปลูกใหม่แล้ว น้ำมันก็เลยเอ่อล้นออกมาเป็นแม่น้ำเล็กๆ แล้วอามิ จะกระโดดข้าม แต่ไม่รู้กระโดดประสาอะไร ขาหล่นลงไปติดที่ตะแกรงท่อระบายน้ำแล้วน้ำไหลแรงมาก น้องแกกลัวรองเท้าจะหลุดหายไป เลยต้องให้จิฮารุไปช่วยจับรองเท้าไว้ให้ จากที่กลัวเปียก เลยกลายเป็นเปียก ยิ่งกว่าเดิมหลายเท่า 5555

บ่อปลาคาร์พ

ไก่....ไม่รู้ว่าคริสมาสต์ปีนี้ ไก่งวงตัวนั้น จะมีชีวิตรอดมั้ย 5555

โฟโต้ฮันท์ 55555 ดูยัยตัวเล็กเก็กดิ

นากาโทโมะ ทาคาฮิโร่

บุคคลในบ้าน ที่ข้าพเจ้าแทบจะไม่เคยคุยด้วยเลยยยยย เพราะน้องแกซ้อมบาสตลอดอ่ะ ไปร.ร.เช้า กลับบ้านช้า เพราะเล่นบาส(ไม่ได้เล่นเคนโด้ล่ะ แอบเศร้า) ไม่รู้จะอายุเท่าไหร่ 12 13 14 ...ในใบบอก 12 ไปถึง วันที่ 10 เป็นวันเกิด ก็น่าจะ 13 แต่บอกญาติที่มาบ้านว่า 14 ...(-"-) ชุดนร.ม.ต้นอ่ะ....-///- อยากใส่ 5555 แต่ถ้าเราใส่....ขาดแน่ 55555 เพราะไซส์....-3- เคยคิดจะไปขอน้องเด็กทุนกพ.ใส่ด้วยล่ะ 555 น้องแกเล่นบาสเพราะอยากสูงแน่เลยอ่ะ เพราะเห็นเอานมมานั่งดื่มเป็นลิตรๆเลย (อิจฉาอ่ะ เรากินนมไม่ได้...ซิกๆ)

ภาพวาดให้โฮสท์ก่อนมา

เปลืองโคปิกจังเลยยย เคียดกะไอ้แสงอาทิตย์และจุดเหลืองๆนั่นชะมัด(เคียดตัวนี้ภาษาอีสานนะก๊า มะได้พิมพ์ผิด) ไม่รู้จะเว้นช้างล่างไว้ทำไม แต่แล้วก็ดีแล้วล่ะที่เว้น เพราะเราก็เลยเขียนอะไรไปนิดๆหน่อยๆด้วย

คุณย่าให้กระดาษมา 10 แผ่นวาดให้แผ่นเดียว....5555 ที่เหลือจิ๊กกลับ..-3-

*-----*

แถมให้

เพรซรสกุ้งกะสลัด ชอบรสสลัดอ่ะ ใน 1 กล่องจะมี 2 แพคเล็กๆ

ที่นี่จะมีเพรซรส ไข่ปลากะส้มที่เป็นของขึ้นชื่อของที่นี่ด้วยล่ะได้กินแต่รสไข่ปลา อร่อยดี แต่แพงเหมือนกัน

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

ที่จริงมีเรื่องเยอะล่ะ แม้จะแค่ 2 อาทิตย์ แต่เราก็หนุกมากกกเลยยยย

เสียดายที่เวลาน้อย กำลังจะได้รู้จักกันมากขึ้นๆ ก็ต้องลากันแล้ว แย่เลยๆ

คิดถึง ริกะ จิฮารุ แล้วก็ อามิ กับ ทาคาฮิโร่ อ่ะ อยู่คนเดียวเหงาแฮะ...

เพื่อนที่กลับไทยยังไม่กลับมากันเลยอ่ะ....

*

เออ...ไปอยู่นู่น เหมือนเรากลายเป็นคนคอยวาดรูปให้เด็กไปแล้วอ่ะ....

เพราะอามิกะจิฮารุเอากระดาษมาให้วาดให้ตลอดดดด แล้วยังมีเพื่อนฝากมาอีก โออออออ.... เราจึงไม่ได้วาดรูปเป็นของตัวเองเลย โฮฮฮฮฮ

ไปงานโซซึเกียว(จบการศึกษา)ที่ร.ร.ของ อามิกะจิฮารุ แต่เป็นการซ้อม ไปคนเดียวอีก โอ้ววววว เป็นโครงการที่ให้เด็กต่างชาติไปนี่แหละ แต่เราเจอไปคนเดียว เพราะคนอื่นไปกันหมดแล้ว เนื่องจากบ้านเราไกล เค้ามารับไม่ทัน ไปกินข้าวกะเด็ก ป.4 ด้วย ชุดอาหารกลางวันเด็กป.4ของญี่ปุ่น 555555

เหนื่อยๆๆๆๆ พอ.....

----------------++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++------------------

กรี๊ดๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

กลับมาก็ด่วนๆๆๆๆๆๆ ไปซื้อทันทีๆๆๆๆๆ

กรี๊ดๆๆๆๆๆ รอซื้อมานานล่ะๆๆๆๆๆ

แล้วพอเอากลับมา

(กระโดดจูบทีวี *8* ถ่ายตอนหันไม่ทัน)

กรี๊ดๆๆๆๆ มันเล่นกะเครื่องเพล 2 เราได้

กรี๊ดๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

โครตดีจายยยยย

ภาคอื่นเลยโดนสต๊อปไว้หมด เพื่อที่ร๊ากกกกก

แต่อยากได้แบบที่ไม่ใช่เบสซีรียส์อ่ะ มีใครเคยเจอที่ไหนขายอยู่บ้างไหม แผ่นแท้นะ....

กรี๊ดๆๆๆๆๆ

*8*

(อัพบล๊อกทีหมดเวลาไปหลายชั่วโมง....เหนื่อยอ่ะ)

ทำบล๊อกนี้ 6 ชม. ได้

\(*[]*)/